Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Αγγλία: Πρώτες μέρες, πρώτες εντυπώσεις

Χτες προσγειώθικα στο Ηeathrow με δύο βαλίτσες γεμάτες με τα υπάρχοντά μου και το laptop από το οποίο σας γράφω αυτές τις γραμμές. Θα παραθέσω τα γεγονότα με χρονολογική σειρά.

Πρώτα  απ'όλα έπρεπε να παραλάβω το αμάξι που είχα νοικιάσει μέσω internet, ένα vauxhall corsa (εδώ δεν υπάρχουν opel) με το οποίο θα πήγαινα στο Colchester και το νέο μου σπίτι. Αφού έφτασα στο γκισέ της enterprise rent a car (δεν υπάρχει στην Ελλάδα η εταιρεία αυτή) έδωσα τα στοιχεία μου στον ευγενέστατο υπάλληλο ο οποίος με ενημέρωσε ότι με 10 επιπλέον λίρες θα μπορούσα να νοικιάσω ένα SUV. Δεν με έψησε στην αρχή αλλά μετά όταν μου είπαν ότι δεν μπορούν να μου δώσουν το corsa με gps (εδώ το λένε sat-nav) γιατί δεν θα τους το επέστρεφα στο αεροδρόμιο αλλά στο colchester και πρέπει να μου δώσουν αμάξι με ενσωματωμένο sat-nav. Όταν τους είπα ότι χωρίς gps το αμάξι μου είναι άχρηστο γιατί θα χαθώ τότε μου έδωσαν το SUV (Mitshumbishi Pajero (εδώ το λένε Shogun) 2.0 lt turbo diesel) χωρίς επιπλέον χρέωση γιατί ήταν, όπως μου είπαν, δικό τους λάθος που δεν με ενημέρωσαν τηλεφωνικά όταν έκανα την κράτηση.  Πέρα από το γεγονός ότι το αυτοκίνητο ήταν 4-5 κλάσεις πιο πάνω από το corsa που είχα νοικιάσει είχε:


  1. dvd player
  2. σκληρο δίσκο γεμάτο με mp3 για να ακούω
  3. subwoofer (!!!!)
  4. κάμερα οπισθοπορείας





Όπου περνάμε σε ένα άλλο τομέα, την οδήγηση στην Αγγλία. Εδώ λοιπόν όλα είναι ανάποδα. Οδηγάς στην αριστερή πλευρά, το τιμόνι είναι δεξιά και η πρώτη δεν είναι στο γόνατό σου αλλά εκεί που περιμένεις να είναι η πέμτπη (οπότε για αρχή αυτόματο αμάξι για ευκολία). Το όριο στον αυτοκινητόδρομο είναι μόλις 70 μίλια την ώρα, περίπου 115 χιλιόμετρα την ώρα, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να δεις τον κλασσικό κάγκουρα να κάνει σφήνες με το chinquechento ή κάποιο παππού να πηγαίνει με 20. Επίσης επειδή η οδηγική παιδεία εδώ είναι αλλού όταν λέμε ότι το όριο είναι 70 μίλια πάνε με 70 μίλια όλοι και η γρήγορη λωρίδα (η δεξιά) είναι μόνο για προσπεράσεις. Οπότε το ταξίδι Heathrow-Colchester που είναι περίπου 95 μίλια κύλισε πολύ ξεκούραστα. Οι δρόμοι είναι πολύ καλοί με φαρδιές λωρίδες και η άσφαλτος πολύ καλή, με εξαίρεση σε κάποια σημεία που είναι παλιά αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν λακούβες και πρόχειρα μπαλώματα. Μοναδικό μπέρδεμα είναι το roundabout, ελληνιστή πλατεία, όπου όπως καταλάβατε πάνε και εδώ ανάποδα (clockwise) και προτεραιότητα έχει όποιος είναι ήδη στο roundabout.

Πάντως αν δεν έχετε πολλά πράγματα το τρένο είναι πολύ πιο οικονομικό, γρήγορο και στην ώρα του. Η τιμές είναι λίγο τσουχτερές (Colchester - Heathrow 48 λίρες) αλλά όταν σου λένε ότι θα κάνεις 2 ώρες θα κάνεις 2 ώρες άντε 2 ώρες και 5 λεπτά, οπότε χαλάλι οι τιμές.

Φτάνωντας λοιπόν στο Colchester έπρεπε να φορτίσω κινητό και laptop. Εδώ οι πρίζες είναι διαφορετικές καθώς και το βολτάζ αλλά κυκλοφορούν αντάπτορες. Έφαγα μια ήττα μιας και ο αντάπτορας που πήρα από τα duty free στην Αθήνα δεν έκανε για πρίζα σούκο που έχει το laptop, οπότε προσοχή. Εδώ κυκλοφορούν αντάπτορες που μετατρέπουν το european plug σε βρετανικό και κάνουν για όλες τις πρίζες.

Μετά στο super market για τα πρώτα ψώνια. Εδώ βασιλιάς είναι τα Tesco, πως είναι τα ΑΒ και ο Μασούτης? Καμία σχέση. Μέσα έχουν από οδοντογλυφίδες έως και υπολογιστές και ειναι ανοιχτά 24-7 και είναι τεράστια. Εδώ επίσης παίζει πολύ η debit card (χρεωστική) που ναι μεν την έχουμε και στην Ελλάδα αλλά δεν την χρησιμοποιούμε πολύ. Αν και τα TESCO έχουν τα πάντα, για να βρω σφουγγάρι για το σώμα πραγματικά ίδρωσα και η ποικιλία ήταν μικρή. Γενικά με το θέμα μπάνιο υπάρχει πραγματικά θέμα, αλλά θα τα πούμε άλλη φορά για αυτό. Μην σας ξεγελούν οι τιμές μιας και είναι σε λίρες οπότε ορισμένα είδη είναι όντως πιο ακριβά από ότι στην Ελλάδα, αλλά και ο μισθός σας θα είναι σε λίρες οπότε στο τέλος του μήνα αναλογικά θα πληρώνετε λιγότερα από ότι στην Ελλάδα στο super market. Επίσης παίζουν πάρα πολλές προσφορές του καταστήματος όπως 1+1 δώρο (όπου ισχύει πραγματικά και όχι 2 στην τιμή του 1.5 βαφτισμένο 1+1) ή μειωμένες τιμές κλπ. Εάν έχετε χρεωστική από ελληνική τράπεζα, κατά 80% περνάει στα tesco κανονικά και σας σώζει από το να σηκώνετε λεφτά από atm ντόπιας τράπεζας ΑΛΛΑ υπάρχει προμήθεια στη συναλλαγή και πάλι οπότε θέλει ψάξιμο. Για το τι σας συμφέρει.

Επίσης η πρώτη μου εμπειρία από τράπεζα ήταν καλή και πιο συγκεκριμένα στην Lloyds. Εκεί πήγα πιο πολύ γιατί με αυτή την τράπεζα συνεργάζεται η εταιρεία που θα δουλεύω και όχι για κάποιο άλλο λόγο. Αν και δεν είχα μαζί μου κάποιο αποδεικτικό της διεύθυνσής μου είχα μαζί μου έναν φίλο που είναι ήδη πελάτης τους και έτσι μου άνοιξαν λογαριασμό αμέσως. Κάρτα όμως θα κάνω περίπου μια βδομάδα να την πάρω. Από ότι μου είπαν μπορεί να μου εγκρίνουν και πιστωτική αφού πρώτα βέβαια κάνουν και ένα credit check. Αν και πιστωτική δεν θέλω να πάρω μου είπαν όλοι οι Έλληνες που γνώρισα εδώ να την πάρω αν μου την δώσουν γιατί μετράει σε μια περίεργη βαθμολογία που έχουν εδώ για την οποία θα πούμε άλλη φορά, όταν θα ξέρω και εγώ περισσότερα.

Μετά για καφέ έξω όπου η απογοήτευση μου ήταν μεγάλη. freddo και φραπές δεν παίζει ενώ κρύος καφές είναι σχετικά σπάνιος εκτός ίσως από αλυσίδες όπως starbucks, costa coffe, ή σε μια αραβική καφετέρεια που μου είπε ότι βρήκε η συγκάτοικός μου. Στο εμπορικό κέντρο του Colchester είχε κάποιο hapenning φιλανθρωπικό  οπότε είχε πάρα πολλούς με στολές από ταινίες και βιντεοπαιχνίδια όπου έβγαινες φωτογραφίες μαζί τους αν ήθελες, επίσης είχε και 3 κινηματογραφικά αυτοκίνητα, το περιπολικό από τους blues brothers, το πορτοκαλί muscle car από τους Dukes of Hazard και το κόκκινο-άσπρο Ford από το Starsky and Hutch (δείτε φωτογραφίες παρακάτω).

Γενικά είχε αρκετή ζέστη και ένιωσα για λίγο Ελλάδα, όχι ότι έχει προλάβει να μου λείψει αλλά λέμε τώρα.

Από Δευτέρα θα σας μεταφέρω εμπειρίες για τη δουλειά και για την προσπάθειά μου να βγάλω social security number.